Wykreślna interpretacja splotu jest bardzo użyteczna w rozpatrywaniu systemów, jak i w zagadnieniach telekomunikacji. Gwarantuje ona poglądowe zilustrowanie rezultatów dużej części abstrakcyjnych zależności. Dotyczy to szczególnie teorii telekomunikacji. W układach addytywnych splot zaprezentowany schematycznie jest bardzo praktyczny w analizie, gdy x(t) oraz dodatkowo h(t) są dostępne jedynie w postaci wykresów. Aby to do końca naświetlić przytoczmy sytuację, gdy f1(t) , a dodatkowo f2(t) są różnymi impulsami: 1szy – prostokątny, natomiast drugi – trójkątny. Podane impulsy zobrazowano na wykresie. Obliczymy splot metodą wykreślną. Zmienną niezależną w wyrażeniu splotowym jest b. Funkcję f2(-b) otrzymuje się odbijając f2(b) na drugą stronę osi pionowej, przechodzącej przez początek układu odniesienia. Zależność f2(t-b) przedstawia zależność f2(-b) przemieszczoną o t sekund w stronę dodatnich wartości osi b. Wartość całki splotu w chwili równej t1 jest wyrażony przez całkę według definicji wyznaczoną dla t = t1. Jest to ze 100% pewnością powierzchnia pod wynikiem mnożenia f1(b) oraz f2(t1-b). Wybieramy różnorakie wartości t, przemieszczając odpowiednio funkcję f2(-b) i wyznaczamy obszar pod nową funkcją iloczynu. Obszary te przedstawiają wartość funkcji splotu dla właściwych wielkości t. Wartość powierzchni pod wynikiem iloczynu w funkcji t ukazuje szukaną wielkość splotu.