Pierwsza partia doświadczeń wykonana była na układzie, gdzie sam wzmacniacz operacyjny objęty został sprzężeniem zwrotnym. Pokazano, że funkcja układu Uwy=f(Uwe) będzie nieliniowa, zważywszy na zniekształcenia skrośne sygnału. Analiza potwierdziła założenia naukowe. Charakterystyka otrzymana była mocno nieliniowa. Gdy pętla ujemnego sprzężenia objęła także ostatni stopień, szumy te były mocno zmniejszone. Funkcja układy stała się niemal perfekcyjnie liniowa, co też zweryfikowało oczekiwania teoretyczne, skoro, jak wiadomo, ujemne sprzężenie układu linearyzuje funkcje wzmacniacza. W drugiej części eksperymentów zajęliśmy się badaniem cechy układu wzmacniacza , a także jego parametrów, w zależności od rodzaju zastosowanego układu sprzężenia. Rozpatrując wzmacniacz z ujemnym sprzężeniem napięciowym, podłączonym równolegle zauważyć można, iż wzmocnienie, obliczone na podstawie rezystorów R1 i R2, jest mocno zbliżone do wzmocnienia zmierzonego. Jak wiadomo z teorii, wzrost wartości wzmocnienia powoduje zmniejszenie największej f. Poświadczają to dokonane analizy. Dokonaliśmy także pomiaru rezystancji wejściowej, stosując metodę opisaną w instrukcji. Rezystancja wyznaczona wraz ze wzrostem wzmocnienia obniżała się i wynosiła circa wartości użytego opornika R1. Wartości zbadanych parametrów zgadzały się z wartościami obliczonymi.